Lars Sari (Lars Saari)
dr istoričar umetnosti, Univerzitet u Turku, Finska

THREE KINDS OF QUALITY: ON VALUE JUDGEMENTS IN MODERNISTIC, CONCEPTUAL AND CONTEMPORARY (SOCIOPOLITICAL) ART
TRI VRSTE KVALITETA : O VREDNOSNIM SUDOVIMA U MODERNISTIČKOJ, KONCEPTUALNOJ I SAVREMENOJ (DRUŠTVENOPOLITIČKOJ) UMETNOSTI

Zbornik 3/2007 (Muzej primenjene umetnosti), strana 23-26

UDK:
7.038.53/.54.09
7.038.01

Abstract:
Are quality arguments at all relevant to the contemporary art discourses? Although quality arguments are nowadays seldom used or explicated in the verbalization of the evaluation process of art it still seems at least implicitly to be assumed that art works worth attention not only are able to provoke discursive interest but also should possess some set of qualities.
If the quality issue is relevant – as it is supposed to be – it is up to discourse analysis to extrapolate the quality arguments from the “speech acts” of artists, curators and critics. It should be possible to verbalize the silent quality discourses, which, as a hypothesis, are estimated to be typical for, and each different from one other, at least in (high) modernistic, conceptual and contemporary art, which seem to rely more and more on sociopolitical themes and content. If a modernistic and a conceptual set of “quality arguments” can be defined, what would their equivalent be in the context of sociopolitical art and art criticism?

Key words:
Quality, evaluation, modernism, conceptual art, sociopolitical art, “silent” norms, “ethical” quality

Rezime:
U procesu vrednovanja centralno mesto treba da ima kvalitet ocenjivanja. Umetničko delo treba da bar implicitno sadrži određene bitne «kvalitete» da bi bilo u skladu sa ukazanom pažnjom. Pa ipak, danas se retko koriste ili objašnjavaju argumenti koji se odnose na kvalitet kada se govori o procesu evaluacije.
Ako se vrši ocenjivanje, na čemu se zasniva to ocenjivanje? U ovom radu pokušavamo da istražimo pomeranje sa argumenata – koji ukazuju, uglavnom, na vizuelne odlike umetničkog dela kao bitnog elemeta za donošenje vrednosnog suda – na argumente koji su u većoj meri konceptualni, a zatim i na one sociopolitičke prirode.
«Argumenti kvaliteta» korišćeni u raznim periodima mogu se izlučiti iz kritičkih rasprava o umetnosti u svakom periodu. Početna pretpostavka je da se može utvrditi bar modernistički, konceptualni i etički skup argumenata. Etos modernizma (najpotpunije predstavljen apstrakcijom) stavlja vizuelno i estetičko iskustvo na prvo mesto. Konceptualna faza pomerila je osnove procene na kritičko (i konceptualno) promišljanje uključeno u produkciju i interpretaciju umetnosti, ali i na same okvire umetnosti.
Kakvu vrstu rasprave o kvalitetu možemo otkriti iza savremene (društvenopolitičke) umetnosti? Možda će biti potrebno da uključimo etičke, moralne i političke faktore u kriterijume kvaliteta. Kako bi izgledalo jedno «etički prelepo» umetničko delo? U kojoj meri se «zastareli» argumenti, korišćeni u različitim umetničkim strategijama, još uvek mogu koristiti kao «argumenti kvaliteta»?

Ovde možete preuzeti PDF članka (170 KB)