GOSTUJUĆE IZLOŽBE MPU
Gostujuća izložba Muzeja primenjene umetnosti

Art in Life –Serbian Rugs in 19th - 20th Centuries
(Pirotski ćilimi iz kolekcije Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu)

Konfučijev hram i Imperijalni koledž (Guozijian), Peking, NR Kina
19 – 31. mart 2010. godine
U sklopu Dana kulture Srbije u NR Kini, u Pekingu je 19. marta 2010. godine, u prostoru Konfučijevog hrama i imperijalnog koledža (Guozijian) otvorena izložba pirotskih ćilima iz kolekcije Muzeja primenjene umetnosti u Beogradu pod nazivom Art in Life –Serbian Rugs in 19th-20th Centuries. Izložba se sastoji od 32 ćilima iz zbirke Muzeja, a pripremljen je prateći katalog na kineskom jeziku. Izložba traje do 31. marta.

Gostovanje je realizovano kao rezultat saradnje Ministarstva kulture Republike Srbije i Ministarstva kulture NR Kine, a na osnovu Programa saradnje u oblasti kulture 2008 - 2012. između dveju zemalja.

U prisustvu visokih kineskih zvaničnika, Nj.E. gospodina Miomira Udovičkog, ambasadora Republike Srbije u NR Kini i drugih uglednih gostiju, izložbu je otvorio gospodin Nebojša Bradić, ministar kulture Republike Srbije, a govor na ceremoniji otvaranja održala je mr Milica Cukić, muzejska savetnica, šef Umetničkog odeljenja Muzeja primenjene umetnosti.

Kao gosti Kineske međunarodne izložbene agencije (China International Exhibition Agency) u Pekingu je od 16. do 22. marta boravila tročlana delegacija Muzeja primenjene umetnosti u sastavu mr Milica Cukić, Draginja Maskareli, kustos Odseka za tekstil i kostim i Milan Andrić, konzervator.

Video prilog o izložbi Art in Life –Serbian Rugs in 19th-20th Centuries na kineskoj Nacionalnoj televiziji možete pogledati ovde:
http://v.youku.com/v_show/id_XMTU5ODkwMTA4.html

PIROTSKI ĆILIMI IZ KOLEKCIJE MPU

U Muzeju primenjene umetnosti u Beogradu čuva se vredna zbirka pirotskih ćilima, koja broji 120 primeraka. Sačuvani ćilimi potiču iz perioda od kraja XVIII do polovine XX veka, a nastali su u jugoistočnoj Srbiji, u Pirotu, najznačajnijem centru ćilimarstva na Balkanu.

Pirot je bio smešten na glavnom putu koji je nekada spajao centralnu Evropu sa Carigradom. Pored slovenskog naziva „Pirot“ u literaturi nalazimo i turski naziv „Şarköy“ (u prevodu: ni selo ni grad). Izvanredni primerci pirotskih ćilima čuvaju se u našoj zemlji, ali i u Bugarskoj, Turskoj i mnogim kolekcijama širom sveta.

Pirotske ćilime odlikuje raznovrsnost motiva (zoomorfnih, antropomorfnih i predmeta iz okruženja), koji su dobili nazive asocijacijom na predmete i živa bića iz neposrednog okruženja. Izrađivali su se od fine, tanko i ravnomerno opredene vune, koja se do osamdesetih godina 19. veka obrađivala isključivo u domaćoj radinosti. Tkani su na vertikalnim razbojima glatkom tehnikom klečanja, pri čemu su lice i naličje tkanja jednaki. U zavisnosti od veličine predmeta, ćilime je tkalo od jedne do deset ćilimarki. Najstariji sačuvani primerci potiču s kraja 18. veka.

Jedna od glavnih odlika pirotskih ćilima su prostudirani koloristički efekti, postignuti izborom i rasporedom boja. Biljne boje su tek početkom XX veka zamenjene anilinskim. Izborom i rasporedom najraznovrsnijih ornamenata, kao i boja, čak i na srodno koncipiranim primercima, potvrđuje se originalnost svakog pojedinačnog primerka.

Krajem XIX i početkom XX veka pirotski ćilimi nalaze široku primenu u opremanju građanskih enterijera u Srbiji, a služe i kao neizostavan dekor u javnim zdanjima i na velikim javnim manifestacijama. Takođe, izlagani su na brojnim izložbama u inostranstvu, među kojima je i svetska izložba u Parizu 1900. godine. Motivi sa pirotskih ćilima bili su veoma popularni u srpskoj primenjenoj umetnosti između dva svetska rata. Posle oslobođenja i pripajanja Srbiji 1877/78. godine, Pirot postaje granično mesto u kome ćilimarstvo počinje da stagnira i gubi svoje umetničke vrednosti.